Ręcznik

Ręcznik („rucznik”) jest wykonany z niebielonych nici lnu; płótno samodziałowe, samodział. Ten ręcznik był noszony jako zawijka – nakrycie głowy dla kobiet na co dzień. Wyrób tkany na krosnach domowych (domowym warsztacie tkackim). Wzór wykonany splotem rządkowym. Przy krótszych końcach z obu stron ręcznika po środku przyszyte wąskie i krótkie fragmenty lnianej tkaniny (długości 8,5 cm i szerokości 3,5 cm), zdobione splotem "pereborem". Perebory tkane w prążki bordowe, niebieski i żółte. Wzorzyste fragmenty „pereborów” połączone z ręcznikiem za pomocą mereżki. Zakończony ręcznik długimi (16,5 cm) frędzlami. Szycie ręczne i maszynowe. Ręcznik to wyrób tekstylny, używany jako tekstylia domowe, również jako ręcznik obrzędowy (m. in. weselny). Ten wyrób w księgach inwentarzowych jest wpisany jako kobiece nakrycie głowy. W innych muzeach niektóre ręczniki są również określone jako zawijka na głowę. Tylko są dłuższe (ponad 140 cm), co pozwalało zawiązać na głowie. Taki ręcznik był składany na długość trzy razy, zawijka okalała czoło i była wiązana na karku. Dlatego tutaj występują wątpliwości – ręcznik jako tekstylia domowe czy nakrycie głowy? Prawdopodobnie, że na tym przykładzie można prześledzić zmianę funkcji wyrobu. Długość ręcznika 108 cm (bez frędzli), szerokość ręcznika 32 cm.

Zobacz również

Ręcznik

Ręcznik

Ręcznik