Ręcznik

Ręcznik („rucznik”) jest wykonany z lnu; płótno samodziałowe, samodział. Wyrób tkany na krosnach domowych (domowym warsztacie tkackim). Wzór wykonany splotem rządkowym w drobne kratę w dwóch kolorach: odcień białego i ungrowego (naturalne odcieni lnu). Na podstawie tkackiego splotu powstał wzór "jodełka". Przy krótszych końcach z obu stron ręcznika po środku przyszyte wąskie i krótkie fragmenty lnianej tkaniny (długości 11 cm i szerokości 3 cm), zdobione splotem "pereborem". Perebory tkane w prążki bordowe, białe i biało-czerwone (środkowy pas). Wzorzyste fragmenty „pereborów” połączone z ręcznikiem za pomocą mereżki. Zakończony ręcznik z dwu stron długimi (25 cm) frędzlami. Szycie ręczne i maszynowe. Ręcznik to wyrób tekstylny, używany głownie jako tekstylia domowe, jako wyroby obrzędowy (m. in. weselne). Jednakże w księgach inwentarzowych ten obiekt wpisany jako kobiece nakrycie głowy. W innych muzeach niektóre ręczniki są również określone jako zawijka na głowę. Tylko są dłuższe (ponad 140 cm). Taki ręcznik był składany na długość trzy razy, zawijka okalała czoło i była wiązana na karku. Dlatego tutaj występują wątpliwości: ręcznik jako tekstylia domowe czy nakrycie głowy? Prawdopodobnie, że na tym przykładzie można prześledzić zmianę funkcji wyrobu. Długość ręcznika 150 cm (z frędzlami 50 cm), Szerokość ręcznika 30 cm.

Zobacz również

Ręcznik

Ręcznik

Ręcznik