Koszula

Koszula kobieca, długa, o kroju przyramkowym, uszyta ręcznie z 2,5 szerokości lnianego płótna samodziałowego o lekko niebieskim zabarwieniu. Długie rękawy, u dołu marszczone, są zakończone makietami z falbankami. Końce falbanek są zszyte, w nadgarstku znajdują się dwie dziurki na wstążeczki do wiązania. Pod pachami wszyto kwadratowe kawałki płótna zwane wtokami. Koszula z przodu posiada rozcięcie o długości ok. 32 cm. Wokół szyi jest mocno przymarszczona, ma wykładany kołnierzyk, na nim dwie dziurki na wstążeczki służące do związywania koszuli pod szyją. Koszula została ozdobiona pereborami w kolorze bordowym oraz w mniejszym stopniu granatowym i żółtym umieszczonymi na przyramkach, w dolnej części rękawów, na mankietach i wzdłuż rozcięcia, ornament pasowy, motywy geometryczne. Kołnierzyk, z obdzierganymi brzegami, dekorowany jest haftem o motywie ułożonych na przemian czerwonych i czarnych gwiazdek, przez jego środek biegnie czarny ścieg stębnówki. Pod lewą pachą widoczny jest niewielki, granatowy "rzucik" haftu. Koszula była noszona do letniego kompletu wraz z lnianą spódnicą zwaną "fartuchem", wpisaną do zbiorów MEK pod nr inw. 26988/mek. Długość koszuli 104 cm, długość rękawa 81 cm, szerokość przodu 74 cm.

Zobacz również

Koszula

Koszula

Koszula