Koszula

Koszula

Koszula kobieca, długa, uszyta ręcznie z lnianego płótna samodziałowego. Długie rękawy, u dołu marszczone zostały wszyte w mankiety, każdy zapinany na dwa kuliste guziki. Pod pachami znajdują się kwadratowe kawałki płótna zwane wtokami. Koszula z przodu posiada rozcięcie o długości 37 cm z dwoma guzikami po lewej stronie służącymi do zapinania. Wokół szyi jest mocno przymarszczona, ma stojący kołnierzyk zapinany na dwa guziki, z których zachował się tylko jeden. Koszula została ozdobiona pereborami w kolorze czerwonym i granatowym oraz śladowo żółtym umieszczonymi na przyramkach i w dolnej części rękawów oraz na mankietach. Ornament występuje w postaci pasowej, posiada motywy geometryczne. Zdobiona jest również prawa strona rozcięcia, gdzie maszynowo poprowadzono ściegi stębnowe. Według informacji znajdujących się na kartach inwentarzowych była noszona przez dziewczęta do białej, fałdowanej spódnicy, która w kolekcji MEK jest wpisana pod numerem inwentarza 26985/mek. Zakładano ją również do ślubu, jeśli odbywał się w porze letniej. Długość koszuli 103 cm, długość rękawa 72 cm, szerokość przodu 60 cm.

Zobacz również

Koszula

Koszula

Koszula